Zintuigen

Alleen door mijn leven te waarderen, leer ik het leven in zijn volle omvang kennen.
Het leven komt tot mij via mijn zintuigen. Zien, horen, ruiken, proeven, tasten. Mij dit bewust zijn, helpt bij het waarderen van mijn leven. Op twee manieren inspireert dit. Enerzijds door bewust met zien, horen, ruiken, proeven en tasten bezig te zijn en te ontdekken dat er als het ware ‘lagen’ in zitten.
In de Bijbel wordt in het nieuwe testament op een goed moment gevraagd: ‘verstaat gij ook hetgeen gij leest?’. Bij de gewaarwordingen door middel van je zintuigen hoort daarom een vraag. Je kunt kijken en zien; je kunt horen en luisteren; je kunt ruiken en een geur als het ware begrijpen; je kunt proeven en van smaak genieten; je kunt tasten en werkelijk voelen.
Hoe beter het mij lukt om mijn oordeel uit te stellen, hoe spontaner de indrukken via mijn zintuigen tot mij zullen komen. Dit zet mij aan tot het verwoorden, verklanken en verbeelden van alles wat ‘tot mij komt’.

Een andere inspiratie uit dit deel van de hartsutra ervaar ik in de relatieve waarde van al deze indrukken. Je moet er niet te gehecht aan raken. Daarom vind ik de waarschuwing om vooral de poorten der zintuigen te bewaken van groot belang. Anders verlies je jezelf in allerlei illusies. Illusies over vormen, betekenissen van woorden, enz..
De hartsutra helpt mij zo bij het omgaan met ‘het leven’ door enerzijds te wijzen op ons vermogen te zien, horen, enzovoorts, maar anderzijds ook te laten zien dat wij het zijn die daar waarden en woorden aan geven.
Door deze waarden en woorden ‘heenkijken’ is de weg naar een open en vrije geest. Een geest die nergens verblijft, die niet blijft haken achter allerlei opvattingen en vooringenomen standpunten.
Bij de verklanking, bij het horen van muziek, voel ik dit principe het sterkst. Niets lijkt vergankelijker dan een trilling van de lucht, een geluid, een klank. Dit echt horen is in het moment leven.