‘Zazen is uiteindelijk een kwestie van verzorgen, van hoeden. Zazen is een uitdrukking, een gebaar van zorg en tederheid……Zazen is de tederheid tussen mensen: het zorgen voor de ander, het kennen van het verdriet van een ander, het weet hebben ook van de geheime tranen, het delen van de vreugde van een ander. Zazen is het hoeden, het verzorgen van het alledaagse leven.’
Dit schrijft mijn leraar Nico Tydeman bij plaatje 5 in zijn boekje ‘Het temmen van de os’.
Ik ben erg blij met deze tekst, met deze intentie van teder omgaan met elkaar en met de dingen om ons heen. De strenge vorm van zen suggereert een beeld dat wellicht wat gevoelloos over komt. Sommige mensen spreken zelfs van een liefdeloos beeld. Zeker het naar binnen gerichte mediteren kan worden misverstaan als een alleen maar met jezelf bezig zijn, als een vorm van egocentrisme. Niets is echter minder waar! Mediteren maakt je zacht en open. Zachtmoedig. De moed om zacht en teder te zijn. Dat is wat deze oefening met je doet. Daar verwijst de Boeddha ook naar. De oefening van aandacht en concentratie zal uiteindelijk leiden tot metta, karuna, mudita en uphekka. Ofwel: liefdevolle vriendelijkheid, compassie, mede vreugde en het gelijkmoedig ervaren van voor- en tegenspoed.
De afgelopen weken leerde ik opnieuw de betekenis van kwetsbaar durven zijn kennen. Ook ontdekte ik een leegte in mijzelf, die mij kwetsbaar maakt (zie de voorafgaande blogs). Door hier op een tedere manier mee om te gaan, door dit gegeven te hoeden en te verzorgen, kan ik mijzelf in al mijn kwetsbaarheid aanvaarden. Er over praten met mensen die mij na aan het hart liggen, wat weer aardige, lieve en tedere reacties oproept. Waarmee ik weer erg geholpen ben….enzovoort….en zo verder….hoeden = houden van = verzorgen = onbaatzuchtige liefde…
Gerard Jansen
dinsdag 30 april 2013
dinsdag 30 april 2013