Sta jij ook wel eens op de trein te wachten en dat er dan iemand langs komt die je een beetje kent. Soms weet je niet meer waarvan, soms ook wel, maar je kent iemand niet goed genoeg om zomaar op af te stappen. Ik ben dan heel onzeker en meestal doe ik dan niets. Op zijn best komt er een verlegen ‘hoi’ uit mijn mond. Ik moest hier aan denken omdat we afgelopen zaterdag bij de zen-intensief-groep van Zentrum praatten over kwetsbaarheid. We hadden gekeken naar een YouTube filmpje van een Amerikaanse onderzoekster, Brene Brown. Hierin vertelt zij over verbindingen tussen mensen, die noodzakelijk zijn. Connection is why we are here, is haar stelling. Maar zij stelt ook vast dat er mensen zijn bij wie dat moeilijk gaat en dat er mensen zijn bij wie dat bijna van zelf lijkt te gaan.
Het gaat moeilijk, zoals bij mij op het station, door schaamte, ik ben niet goed genoeg en door angst, ik ben het niet waard. Dat klinkt wat zwaar, maar ik heb wel het gevoel dat mijn aarzeling hierdoor wordt gevoed. Andersom geredeneerd, ik ben niet iemand die zo maar op iemand af stapt. Want die mensen zijn er ook! Brene Brown noemt dat de wholehearted people. Die mensen zijn wholehearted omdat ze de moed hebben om niet perfect te willen zijn en ze hebben het vaak goed met zichzelf voor en van daar uit behandelen ze anderen ook goed. De verbindingen die ze maken is een resultaat van echtheid omdat deze mensen zich niet beter voor doen dan ze zijn. Maar het belangrijkste ingredient voor succes blijkt toch kwetsbaarheid te zijn. Dit zijn mensen die hun kwetsbaarheid volledig omarmen. Ze geloven er in dat hun kwetsbaarheid hen mooi maakt. Daarom noemt Brene Brown kwetsbaarheid (vulnerability) een bron van creativiteit, liefde en levensvreugde.
Hoeveel kwetsbaarheid durf ik te laten zien?, is daarom een belangrijke vraag. Het levert verbindingen op met andere mensen, verbindingen die we allemaal nodig hebben. Daarom is het eigenlijk raar dat ik vaak zo gepantserd, met een gezicht van wie doet me wat, door het leven stap. Van mijn troon afstappen (zie het stukje over abdicatie) levert mij dus veel meer op! Creativiteit, liefde en levensvreugde, samen met andere mensen.
Toch eens kijken of het me lukt om dit een volgende keer eens anders te doen als ik op de trein sta te wachten.
woensdag 24 april 2013