Inspiratie is dit najaar het thema voor de doorgaande groepen. In 2007 zat ik bij Nico Tydeman in een zen studieklasje en toen hadden we het over de vraag wat je inspireert. Ik vertelde toen mijn verhaal van de heilige geest: In Spiritu Sancto, in de heilige geest. In het woord inspiratie zit het begrip ‘spiritus’, wat we vertalen met geest. Inspiratie zou je dus ook ‘bezieling’ of begeestering kunnen noemen. Iets met hart en ziel doen. Hartstochtelijk, enthousiast zen beoefenen! Ja, dat wil ik!
Hart en ziel/ geest, in het oosten worden deze begrippen vaak als synoniem gebruikt. Je hart openen = je geest openen, met een open, ontvankelijke blik om je heen kijken. De wereld ontdekken, zoals een kind dat kan doen. Kinderen willen ook nooit alleen maar zien, ze willen ook aanraken, proeven. Hoe vaak roepen ouders niet: ‘Niet in je mond!’
Boeddhistisch gezien is de geest een zesde zintuig. Hoe ontwikkel je dit ‘zesde zintuig’? Hoe krijg je een heilige geest?
Deze heilige geest, die hier nu op dit kussen zit. Wij zijn het zelf. Wij zijn louter aanwezigheid, maar we raken dit besef regelmatig kwijt. Hoe? We denken te veel! Ik denk, dus ik ben niet!!, zei de Koreaanse zenmeester Seung Sahn daarom.
We concentreren ons gewoonlijk op de virtuele werkelijkheid van onze gedachten. Het zicht op, de ervaring van, onze echte aanwezigheid raakt daarbij uit het zicht! We zijn verblind door onze denkbeelden en gedachten, we dromen, we slapen!
Ontwaak! Aandacht!
Ontwaak! Aandacht!
Ontwaak! Aandacht!
Zeg Nee tegen het absoluut maken van gedachten; ze zijn altijd relatief.
Zeg Ja tegen het leven zoals het is, de werkelijkheid.
We zijn dan meteen geneigd om te zeggen ‘de harde’ werkelijkheid, maar het is gewoon ‘de werkelijkheid’.
‘Break on through to the other side!‘, zong Jim Morrison al in de jaren zestig. Of zoals de Hartsutra eindigt: gegaan, gegaan, naar de overkant gegaan en zelfs daaraan voorbij gegaan. Allen zij heil!
donderdag 5 september 2013