Voor mij is de smaak van chocolade een ultieme smaak. Daarom houd ik ook van hele pure chocola. Totdat iemand bij de laatste zenles over proeven met een reep van 99% chocolade aan kwam zetten. Dit was net een droge hap cacao. Ik wist dat het chocola was, maar het was geen ultieme smaak meer voor mij. Puur kan dus te puur zijn; een melange is lekkerder!
En zo werden er tijdens deze les nog heel veel smaakervaringen uitgewisseld: zuur, zoet, bitter, zout, heet. Wat tot hilarische tafarelen leidde. Iedereen heeft namelijk ook een bepaalde grimas bij iets wat lekker is of juist niet. Opvallend veel smaken gingen gepaard met een herinnering. Toen ik voor het eerst een olijf proefde of gember, toen…. Of mijn oma nam dit altijd mee. Zo komen de verhalen met het proeven vanzelf los. Je proeft het ware leven. We gebruiken ook vaak smaakmetaforen om onze waardering voor het leven uit te drukken. De bittere ervaring, het zoet van de liefde, het zuur van de tegenvaller, enzovoorts. Als ik dan naar mijn eigen leven kijk, dan denk ik ‘bitterzoet’: een bitterzoete symfonie. Een melange van mooi en lelijk, zacht en hard, bitter en zoet.
woensdag 23 oktober 2013