De scheiding tussen lichaam en geest, die vaak in ons hoofd wordt gemaakt, is er in werkelijkheid niet. Waar een levend lichaam is, is een geest en waar een geest is, is er een lichaam. Lichaam en geest kun je wel onderscheiden, maar niet scheiden. Ze zijn één. Als ik bijvoorbeeld ziek ben, heeft dat een fysieke en een geestelijke component, maar er is maar één lichaam ziek. Dat lichaam hoest en niest, heeft keelpijn of wat voor pijn dan ook. Daarnaast is er een idee over al deze ongemakken in de geest. Ergernis, angst dat het erger wordt of nog somberder gedachten.
Ook de geest is één, ondanks het gegeven dat er twee hersenhelften zijn. In onze westerse cultuur ligt het accent vooral op het gebruik van onze linker hersenhelft, waar ons redenerende vermogen zit. Het voelen en ervaren, waar de rechterhelft meer op is toegerust, wordt vaak vergeten of is onderbelicht. Zo maken we vaak maar gebruik van de helft van ons geestelijk vermogen, wat natuurlijk erg jammer is. Zo zijn we maar half mens. Zenmeditatie zorgt ervoor dat de linker hersenhelft tot rust wordt gebracht. Zo wordt het mogelijk om minder onderscheid te maken en meer éénheid te ervaren. Dan blijkt dat we niet alleen maar hoofd zijn, maar een heel lichaam! Zo train je de geest door een fysieke houding aan te nemen en wordt de wisselwerking tussen lichaam en geest voelbaar. Het lichaam tot rust brengen, brengt de geest tot rust en waar de geest tot rust gebracht is, is het lichaam rustig. Zo kun je de éénheid van lichaam en geest ervaren.
Alles draait daarbij om aandacht. Aandacht is niet alleen je hoofd er bij houden, maar met je hele lichaam aanwezig zijn. Op die manier reciteren we soetra’s, zitten we in zazen, lopen we en drinken we thee. Aandacht, aandacht, aandacht. Met ons hele lichaam!
dinsdag 3 februari 2026