De koningin kondigt haar abdicatie aan, ze treedt af als koningin. Ze stapt zo gezegd van haar troon. Een goed idee! Dat zouden we allemaal moeten doen, dacht ik toen ik dit hoorde. Want we gedragen ons allemaal als koningen en koninginnen! Niet dat iedereen dat openlijk doet. Er zijn stiekeme en meer openlijke vorsten en vorstinnen. Maar ondertussen zijn we er allemaal goed in om ons in gedachten boven de massa te positioneren en te oordelen. Die deugt, die beslist niet. En die ziet er leuk uit, maar die, die ziet er vreselijk uit. En wat die laatst zei, nou, dat kon echt niet hoor! En dat is een leuk tv programma, maar aan hem heb ik echt een hekel. En dit is lekker en dat is vies. En zo gaat het maar door, eindeloos.. het ene oordeel na het andere. Vanuit onze riante positie op onze hoge tronen spreken we over goed en kwaad, deugen en niet deugen, over hoe het moet met het land en de wereld. De grote vraag is: wordt de wereld hier beter van, van al die oordelen? Worden wij hier als mensen gelukkig van? Ik denk het niet. Ik denk dat niemand langdurig geluk verwerft met het geven van oordelen. Eventjes voelt het goed. Zo van, nou dat heb ik weer fijn gezegd! Maar echt lang duurt dit gelukzalige gevoel niet. Het gaat al weer snel knagen: heb ik het wel goed gezegd?
Daarom is mijn advies voor duurzaam geluk: stap van die troon af!! Begeef je onder het volk en oordeel niet. Kijk om je heen! Hoor! Ruik! Voel! Proef! Maar oordeel niet. Dat geeft pas smaak aan het leven! Een onttroont echt leven, gewoon zoals het zich dagelijks voordoet. ‘De wereld draait door’ heb je daar niet bij nodig. De wereld draait toch wel door. Zonder koningin of met koning, het maakt niet uit.
woensdag 30 januari 2013