Ik heb misschien de wat vreemde gewoonte om agenda’s te bewaren. Niet dat ik er vaak in kijk, eigenlijk nooit, maar soms is het toch handig om wat op te zoeken. Hoe lang je al met zen bezig bent bijvoorbeeld. Dat ik in 1998 met zen begon is niet moeilijk te onthouden, maar op welke dag begon ik? Dat kon ik opzoeken in mijn agenda van dat jaar. Het bleek vrijdag 11 september te zijn. Op die dag kreeg ik ‘s-avonds mijn eerste zenles van Willem Scheepers bij Zentrum in Utrecht. We zaten in een prachtige werfkelder, de auto’s hoorde ik boven mij langs de Oudegracht rijden, terwijl ik mijn eerste poging deed om met gekruiste benen stil op een kussentje te zitten. Zo zouden er nog vele pogingen volgen tot vandaag aan toe. Waarom ben ik dit altijd blijven doen? Ik weet dat eigenlijk niet zo goed. Gewoon, omdat het me beviel en nog steeds bevalt om zo te zitten en stil te zijn. “Wijzen kijken niet terug naar het verleden. Zij maken zich geen zorgen over de toekomst. Noch houden zij zich vast aan het heden. En van moment tot moment volgen zij de weg” , lees ik in een boekje met oorspronkelijke Chinese zenteksten. Misschien dat dat me bevalt, als ik zo op mijn kussentje zit. Dat ik dan het gevoel heb van moment tot moment mijn weg te volgen. Hoe lang ook al weer? Ach, dat doet er eigenlijk ook niet toe. Gewoon lekker stevig zitten en ademhalen.
dinsdag 11 september 2012