Het was de donderdag na kerst dat ik met mijn goede vriend Hans weer eens op museumbezoek ging. Ons reisdoel was deze keer Rijksmuseum Twenthe in Enschede. In de trein zat de stemming er meteen goed in, want ik vertelde Hans over Men’s Health, een blad dat ik als kerstcadeautje had gekregen van mijn dochter. Hoe werk je als man aan je gezondheid vandaag de dag? Volgens het blad door gezond te eten en veel te trainen, dan krijg je keiharde zespakspieren! Ook een mogelijkheid: elke dag sex! In dit artikel wordt verslag gedaan van hoe je honderd dagen achter elkaar sex hebt met je partner. Heel vermoeiend! In Enschede aangekomen liep dit onderwerp naadloos over in wat de stad ons op een goed moment toonde: De Eeuwige Lente.
De Eeuwige Lente bleek de naam te zijn van een bloemenzaak. Alleen het verval had hier danig toegeslagen. De Eeuwige Lente was als winkel aan alle kanten dichtgespijkerd. Later kreeg ik hierbij het beeld op mijn netvlies van Willink, de magisch realistische schilder. Ooit zag ik een schilderij van hem met de titel L’Avenir (De Toekomst). Het schilderij toonde de ruine van een hotel met deze naam.
De eigenaren van De Eeuwige Lente hadden blijkbaar hun hand overspeeld, de lente mag dan in lengte van dagen bestaan, een winkel met die naam is een uitdaging. Gelukkig bestond het Rijksmuseum Twenthe nog wel. Het museum overleefde de vuurwerkramp (met een kapot raam als blijvende herinnering) en de recente bezuinigingen op cultuur. Een mooi museum met een interessante collectie en leuke tentoonstellingen.
De volgende dag waren we bij de crematie en herdenkingsdienst van onze collega Liesbeth F. Enschede, eeuwigheid en vergankelijkheid werden in dit perspectief opnieuw besproken.Liesbeth bleek in Enschede te hebben gestudeerd en ontmoette er haar man. Bij de herdenkingsdienst werd een tekst gebruikt van de Prediker: Voor alles wat gebeurt is er een uur. Voor alles wat er is, heeft God de goede plaats in de tijd gegeven en ook heeft hij de mens inzicht in de tijd gegeven en….de eeuwigheid in hun hart gelegd. Dit laatste raakte mij zeer omdat het raakvlak met zen hier zeer treffend is. In het volle besef van mijn vergankelijkheid zitten is van het grootste belang. Ik ben immers maar een tijdelijke manifestatie van het leven. Tegelijkertijd zit echter het eeuwige leven op het kussen. Voor de duidelijkheid: niet mijn eeuwige leven, maar HET eeuwige leven, waarvan ook ik doordrongen ben zolang ik adem. Het leven stroomt verder, met mij en zonder mij. Eeuwige lente!
Gerard Jansen
donderdag 3 januari 2013
donderdag 3 januari 2013